اوست كه از سر درد مىنالد وخطاب به جدّ بزرگوار خويش ، امام حسين عليه السّلام مىگويد : « اگر روزگاران مرا به تأخير انداخت وتقدير الهى مرا از يارى تو بازداشت ونتوانستم با دشمنان تو بجنگم ، اكنون هر صبح وشام بر تو ندبه وزارى مىكنم وبرايت بجاى أشك ، خون مىگريم . » « 1 » حال ، اگر چنان زيارتي ، از زبان چنين امامي ، صادر گردد ، چقدر جاى تأمل دارد وچقدر آثار وبركات بر آن مترتّب خواهد بود ؟ ! با چنين ديدگاهى است كه زيارة شريفهء سيّد الشهداء حسين بن علي عليهما السّلام ، خارج شده از ناحيهء مقدّسه ولىّ عصر ( عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ) ، وسيله‌اى مطمئن براي توسّل به آستان مقدّس أهل بيت عليهم السّلام ودستاويزى الهى براي تقرّب بيشتر به ساحت ملكوت حضرت حقّ بشمار مىآيد . اين زيارة شريفه ، از جهات متعدد ، ويژگىهاى قابل ملاحظه‌اى دارد كه به پاره‌اى از آن‌ها اشاره مىشود : [ ويژگىهاى قابل ملاحظه زيارة ناحيهء مقدّسه ] الف ) سند زيارة علّامهء مجلسي رحمة اللّه عليه آن را به نقل از چندين نفر از بزرگوارترين فقهاى شيعه - مانند سيّد شريف مرتضى ( علم الهدى رحمة اللّه عليه ) وشيخ مفيد رحمة اللّه عليه در « المزار » وشيخ محمّد بن المشهدي در « المزار الكبير » - در

--> ( 1 ) . فرازى از زيارة ناحيهء مقدسه .